Waarom wordt de schoenmaat van Máxima gekoesterd als een staatsgeheim? Onze nieuwe royaltyverslaggever Mathijs Mul dook in een koninkljke doofpot.
TEKST: MATHIJS MUL
In het sprookje Assepoester raakt een prins van den bloede op een gala in de ban van een schitterend maar anoniem meisje met glazen muiltjes. Klokslag middernacht neemt de dame de benen, waarbij ze in haar haast een schoentje verliest op de bordestrap.
Willem-Alexander mag van geluk spreken dat zijn Máxima makkelijker te traceren viel. Kleine kans dat hij de 12 provinciën had doorkruist met een pasbankje en één van haar schuiten, door kenners geschat op minstens maat 42. Hoe groot precies, dat gegeven houdt de RVD nog zorgvuldiger geheim dan Beatrix’ pack years. Het is een dossier dat schreeuwt om nader onderzoek.
Dat het hier een zaak van openbaar belang betreft mag duidelijk zijn. Je hoeft de Vorsten, Royalty of Telegraaf maar open te slaan om vergast te worden op analyses van Máxima’s outfits, waarbij veel aandacht wordt besteed aan haar schoeisel. Hare Majesteit is een groot schoenenliefhebber, met volgens recente schattingen minstens 400 paar in de inloopkast op Huis ten Bosch. Elena Ceausescu schijnt net de 300 te hebben aangetikt, maar zij was dan ook een communist. Máxima plundert op haar shopsessies na sluitingstijd menig boetiek, maar bij de Van Haren hoef je haar niet te verwachten. We moeten dus uitgaan van een substantieel budget in de koninklijke kasboeken. Waarschijnlijk tapt Máxima hiervoor niet uit de A-component van haar inkomen, maar boort ze haar 8 ton huishoudgeld aan. En als legerreservist kan ze vast nog wat kisten declareren bij Defensie. Publiek geld is het in elk geval, en daarom hoort er in het kader van de Wet open overheid (Woo) transparantie over de aankopen te bestaan.
Maar zo hard hoeven we niet van stapel te lopen. Veel informatie over de koninklijke schoenen is immers bekend. Zo weten we dat de modekoningin ’s zomers vaak flaneert in enkellaarsjes en pumps met kittenhak, en in de winter de voorkeur geeft aan suède cowboy- of afzaklaarzen, waarbij ze de ministeriële verantwoordelijkheid graag tart met statements zoals slangenprint of een provocatieve peep-toe. Een breuk met de traditie van orthopedische strijkijzers die Juliana ten paleize heeft ingevoerd. Ook de lievelingsmerken van de Majesteit zijn geen staatsgeheim: vooral bij Italiaanse modehuizen zoals Valentino, Aquazzura en Gianvito Rossi loopt ze de deur plat. Kortom, het volk mag alles weten wat er over haar stiletto’s, ballerina’s en plateauzolen te melden valt, behalve dit ene cruciale datapunt: de maat.
INFORMATIEPLICHT
Ik beweer niet dat Willem-Alexander de schoenmaat van zijn vrouw hoeft op te nemen in de Troonrede. Enige discretie rondom zo’n persoonlijk, en misschien zelfs medisch, onderwerp is iedereen gegund. Maar wat grote vraagtekens oproept, dat zijn de rookgordijnen die de diensten rondom dit thema telkens optrekken. ‘Wat een interessante vraag. Fijn dat je contact opneemt,’ reageert een woordvoerder als ik erover informeer bij de RVD. Van die welwillendheid is bij het volgende bericht weinig over: ‘De schoenmaat van de Koningin valt niet onder de wettelijke informatieplicht’. Die stoplap kennen we.
Met wat voor bernhardiaanse doofpot hebben we hier te maken? Op www.koninklijkhuis.nl zijn honderden pagina’s gewijd aan even futiele biologische personalia zoals kwartierstaten en stambomen. Elk bliksembezoek aan de Scouting, Stichting AAP of Vleeskalverbedrijf Verwoert wordt gedocumenteerd, maar een tweecijferige schoenmaat is te veel gevraagd. Frappant is ook dat in de DNA Salon op Huis ten Bosch, waar kunstenaar Jacob van der Beugel het complete mitochondriale genoom van onze vorstin in Rijnklei-steentjes op de muur heeft uitgespeld, de genetische sequenties met informatie over voetomvang zijn weggelaten. Het gaat ons blijkbaar wel aan hoe Máxima op celniveau eiwitten synthetiseert, maar niet hoe groot haar stappers zijn. Als ik in de Tweede Kamer zat dan had ik het wel geweten.
Natuurlijk ben ik niet de enige burger die worstelt met deze vraag. Veel journalisten hebben zich – niet zonder risico – over het hete hangijzer gebogen, maar de laatste primaire bron dateert alweer van 2007. Mogelijk wordt de Mediacode sindsdien ingezet om de nieuwsgaring over dit onderwerp te blokkeren. Marie Verheij was destijds als verslaggever van het Reformatorisch Dagblad mee op staatsbezoek naar Turkije. Bij een moskee moesten de schoenen uit, en heeft ze een stiekeme blik in Máxima’s mocassins geworpen. Ze kon haar ogen niet geloven: maat 42. Getuige haar LinkedIn werd Verheijs contract bij het Reformatorisch Dagblad een maand later na 22 jaar beëindigd. Haar waarneming vond nog plaats vóór de geboorte van prinses Ariane. Het is bekend dat voeten na een bevalling blijvend vergroot kunnen raken, de zogenaamde ‘moedervoeten’. Wellicht valt maatje 42 tegenwoordig dus ook krap uit. Leslie Haasewinkel van Palette Shoes bevestigt dit in Elegance: haar schatting loopt op tot 43. Wie biedt er meer?
Op de website van Ziengs is slechts 11% van het assortiment damesschoenen beschikbaar in maat 43. Het is de zoveelste bevestiging van Máxima’s exclusieve smaak. Als het gaat om haar diamanten tiara’s een reden voor lof, maar in de voetenwereld gelden blijkbaar andere criteria. Of is het allemaal laster, zoals de door de RVD te vuur en te zwaard bestreden aanname dat Juliana leed aan Alzheimer? In een laatste poging om uitsluitsel te krijgen benader ik potentiële en bevestigde schoenenleveranciers. Mark Hazenberg van www.groteschoenen.nl reageert: ‘Wij doen geen mededelingen over onze klanten.’ Verder ontvang ik alleen van Valentino een vriendelijk antwoord: ‘I sincerely appreciate your interest in our creations worn by HRH Queen Maxima of the Netherlands. After checking internally, I am sorry to inform you that this kind of information is not available. Is there anything else I can do for you?’
Ik vrees dat het toch gaat uitlopen op een formeel Woo-verzoek. Wie weet ontvang ik dan over een paar maanden relevante stukken. Ik hoop op een partij schoenendozen uit Milaan, al vrees ik dat de maten weggelakt zullen zijn.
Mathijs Mul is software engineer, oud-redacteur van Propria Cures en hoofdredacteur van muldozer.nl