OMT

Professor Karel weet raad (26): Voor Moskou, met liefde

Professor Karel dicht de kloof tussen burger en wetenschap. In deze aflevering staat onze onversaagde wetenschapper een diplomaat in nood bij en doet hij verslag van zijn mislukte poging premier Rutte het zwijgen op te leggen.

Tekst en illustratie: Sjoerd de Jong

 

Goeden dag professor Karel,

Sorry voor mijne Nederlands, het is zo niet zo goed. Ik heb in deze land nog te kort geweest om zo goed te leren de moeilijke taal. Mijn werken op een mooi groot ambassade helpen mij, maar dat werken moet nu voorbij. Deze regering zegt ik moet land verlaten, nu meteen. Zij geloven niet ik doe het werk dat ik doe, maar heel ander werk. Wat niet mag. Dus weg.

De vraag is aan u: kunt u maken deze regering mij langer te blijven?

Yuri (niet echt naam)

 

Juist. Ik begrijp het. Wie enige ervaring heeft met codeberichten zal inzien dat we hier een delicaat zaakje bij de hand hebben. We weten, dat staat wel vast, dat de Nederlandse regering er om politieke redenen een gewoonte van maakt om geregeld enkele diplomaten van buitenlandse mogendheden uit te zetten, doorgaans met de lachwekkende beschuldiging van spionage. Alsof de streken van onze deep state niet allang op straat liggen! U kunt ze zelf tweewekelijks gedetailleerd nalezen in mijn tijdschrift Totaal Gestoord.

Of nou ja, dat kon u. Ik sluit niet uit dat de nieuwe, tirannieke lockdown die ons deze week is opgelegd, waarbij nu ook de BRUNA-winkels zijn gesloten, mede is bedoeld om de distributie van mijn tijdschrift te saboteren.

Juist daarom is het belangrijk dat de briefschrijver op dit platform aandacht vraagt voor de praktijken waar hij nu zelf de dupe van dreigt te worden. Wij lopen het gevaar dat malafide handelen van de staat onopgemerkt blijft door de collectieve psychose waarin wij opnieuw zijn beland door de waanzinnige toespraak van premier Rutte, maandag. Het internationale SOS-signaal dat ik vanaf de Hofvijver door het raam van het Torentje trachtte te blazen tijdens enkele sleutelpassages, heeft helaas niet kunnen verhinderen dat die toespraak toch weer nationaal werd uitgezonden. Met alle funeste gevolgen.

We moeten er rekening mee houden dat ook de voorgenomen uitzetting van deze Yuri, zo kort voor Ruttes toespraak, verband houdt met het afkondigen van de noodmaatregelen. Mogelijk was deze ambassade-werknemer iets op het spoor gekomen na het lezen van mijn blad en moest hij verdwijnen. Deze regering spaart immers kosten noch moeite om de bevolking angst aan te jagen voor een land met een mooie, grote ambassade als Rusland, dat op het terrein van cybertechnologie en informatiemanagement een aanzienlijke voorsprong heeft op de lompe propagandamachinerie van onze Defensie, die nog steeds werkt met Postbus 51-spotjes. Mensen als Yuri uitzetten dient dan om een vijandbeeld te creëren en de aandacht af te leiden van het werkelijke gevaar dat ons bedreigt en dat juist niet uit het oosten komt maar, in een veelzeggend renversement van rollen en windrichtingen, uit het westen.

Ik bedoel hiermee de Grote Reset die ons stukje bij beetje, en nu dankzij een kunstmatige pandemie in een hogere versnelling, wordt opgelegd door een mondiale elite die overduidelijk mijn boeken niet heeft gelezen. Of die, als men dat nog wel heeft gedaan, er de totaal verkeerde conclusies uit trekt. Overigens vermoed ik – of nee, weet ik wel zeker – dat men de impact van mijn publicaties met opzet heeft geprobeerd te beheersen door in korte tijd populaire uitgaven op de markt te brengen van jongere, veelal zeer slecht geïnformeerde auteurs die het publiek met sprookjes in slaap moeten houden.

Ik denk daarbij met name aan het infantiele cadeauboek van de vlasblonde jongeman die meent dat de meeste mensen wel zo’n beetje in orde zijn. Ja, dat fabeltje wil de elite ons graag doen geloven! Liever dan de minder prettige maar noodzakelijke boodschap die, op basis van de harde feiten, uit mijn werk naar voren komt. Namelijk dat we ons juist grote zorgen dienen te maken over de mensheid in het algemeen, zowel als over de huidige elites, alsmede over bepaalde individuen en dan natuurlijk, in concreto, over Bill Gates.

In plaats daarvan voert men spionagespelletjes op om ons zoet te houden! Alsof wij leven in een roman van John Le Carré of een film van James Bond, die ik overigens sinds het debuut van het lichtgewicht Roger Moore niet meer heb kunnen waarderen. Men moet niet de spot drijven met een ambacht waaraan velen zich met vaderlandslievende bedoelingen hebben gewijd, onwetend van het verschrikkelijke feit dat zij werden misbruikt door de politiek-financiële elite die de wereldbevolking in een toestand van paniek wil houden over zowel de Russen als het evenzeer onschadelijke corona-virus.

Neem nu het idiote verhaal dat de overheid en de media ons recent op de mouw probeerden te spelden over Russische agenten die uit een bestelbusje het kantoor van het OPCW in Den Haag wilden hacken. Agenten van een groep die bekend zou staan als ‘Bruintje Beer’ of ‘Boze Beer’ of iets dergelijks. Haha, wie gelooft dat nu? Men denkt echt dat we gek zijn. Mijn contacten op de Russische ambassade hebben mij overigens verzekerd dat zoiets alleen al in technisch opzicht uitgesloten is, omdat de cyber-apparatuur in het betreffende busje niet verder reikt dan enkele tientallen meters.

Dan die potsierlijke naam! Alsof men niet kan weten dat de Siberische bruine beer (ursus arctos collaris) een vreedzaam zoogdier is dat alleen agressief wordt bij gevaar van omsingeling door anderen en dat bijvoorbeeld in het geheel niet houdt van honing – een feit dat inzet bij inlichtingenwerk nagenoeg onmogelijk maakt. Hoe zou zo’n beer een honey trap moeten zetten? Kortom, het is meer dan waarschijnlijk dat het ook bij dit zogenaamde afluisterincident in Den Haag weer ging om een false flag-actie, bedoeld om de kloof tussen de Nederlandse en de Russische bevolkingen verder te vergroten.

Beste Yuri, u dreigt het zoveelste slachtoffer te worden van dit vuile spel. Ik zal bij mijn internationale contacten nagaan wat ik voor u kan betekenen, dus heeft u even geduld. Uw ambassade heeft mij inmiddels al, zeer vriendelijk, een makkelijk bestuurbare en technisch goed geprepareerde auto ter beschikking gesteld. Daarmee kan ik uw uitzetting op gepaste afstand, dat wil zeggen vanaf de parkeerplaats van de luchthaven, nauwgezet monitoren. De informatie die ik zo verzamel kan de technicus die mij in de auto zal vergezellen, eenvoudig en goed versleuteld (in verband met internationale privacy-bepalingen) direct doorzenden naar uw ongeruste familie thuis!

 

Professor Karel weet raad (25): Het Corona Claims Bureau slaat terug

Professor Karel dicht de kloof tussen burger en wetenschap. In deze aflevering introduceert onze onversaagde wetenschapper het Professor Karel Corona Claims Bureau, hét adres voor al uw door de Deep State door de neus geboorde vakantieplezier.  

Tekst en illustratie: Sjoerd de Jong

 

Beste professor Karel,

Wij komen net terug van een korte vakantie op Aruba, en ik zal het maar meteen zeggen: het was geen pretje. Akkoord, de zon ging elke dag op, maar dat was dan het enige. Verder was het een grote ontbering.

Het begon al met die fucking corona-test die ik op het eiland moest doen omdat ik een beetje snotterig was. Ik had gewoon een kater, man! En dan in het toestel terug gezeik met mondkapjes en met dronken passagiers die een extra ventilator wilden voor de aerosolen in hun kegel. Hou toch op!

Op Aruba zelf bleven de barkeepers me vreemd aankijken omdat ik gewoon een stevige hoest heb. Sommigen wilden niet binnen 1,5 meter van me komen, heel lastig met bestellen. Terwijl we allemaal kunnen weten dat die hele corona flauwekul is. Ik kreeg er gewoon knallende koppijn van. Die hoest werd ook steeds erger. Het eten en drinken in het resort smaakte trouwens ook nergens naar, ik proefde helemaal niks!

Mijn vraag is dus: waar kan ik een schadeclaim indienen, omdat dit toch echt geen leuke vakantie mag worden genoemd?

Ingrid van Henk

 

 

Beste Ingrid, dank voor dit opnieuw schokkende verhaal hoe de overheid ons normale leven op gruwelijke wijze ontregelt met een nep-pandemie. Wij worden beroofd van onze broodnodige jaarlijkse ontspanning, een adempauze die onontbeerlijk is geworden in de dictatuur die de elites ons opleggen. Van het krieken van de dag tot het vallen van de nacht worden wij verondersteld thuis te blijven en toch te produceren, als onderdanen van een tiranniek regime dat met dank aan een geconstrueerde pandemie over ons wordt uitgerold.

Onder deze omstandigheden kan men onmogelijk beweren dat enige dagelijkse recreatie binnenshuis volstaat om op krachten te komen. Of dat men genoegen moet nemen met een paar uurtjes op zaterdagmiddag in een parkje, met een thermosfles koffie en een trommeltje belegde boterhammen. Hoe armzalig! Al moet ik er wel bij zeggen, nu ik hieraan denk, dat ik zelf goede herinneringen bewaar aan wat door de zelfbenoemde intelligentsia in de jaren vijftig met een geringschattende term ‘bermtoerisme’ werd genoemd. Aan het gelijkmatig spreiden van een laken of theedoek, alsmede aan het soepel openklappen van de leunstoeltjes en het aanvuren van de kleine barbecue waarover wij toen beschikten, beleefde ik als jongeman veel plezier; de technische vaardigheid die deze handelingen vereisten is mij later bovendien goed van pas gekomen bij het ontzenuwen van de officiële leugens over het vermeende instorten door louter brandschade van WTC-7 in New York. Een fysische onmogelijkheid, zoals iedereen onmiddellijk zal begrijpen die een zekere mechanische expertise heeft opgebouwd middels het regelmatig uit- en inklappen van zulke stoeltjes en het protocollair correcte hanteren van aanmaakblokjes.

Tijdens latere autovakanties werd dit recreatieve genoegen helaas gaandeweg bedorven, moet ik bekennen, door de opkomst van commerciële restaurants langs de routes naar het Zuiden. In die kant-en-klare drank- en schranspaleizen kon men al de contouren zien van de totalitaire hang naar disciplinering en all inclusive controle die de overheden hun burgers nu met behulp van corona aan het opleggen zijn. Dat geldt ook uw resort-vakantie. Uw verblijf in een dergelijk oord zou men zelfs kunnen beschouwen als het voorstadium van een wereld waarin alles tot in de puntjes voor u wordt bepaald en geregeld, en u zelf niets meer in te brengen heeft. Ook bijbehorende culinaire symbolen wijzen daarop, zoals de gouden, driepotige hoofdletter van een mondiaal hamburgerbedrijf. Het is uiteraard geen toeval dat deze letter sterk doet denken aan een poort waar men onderdoor moet, of een juk; en aangezien ‘poort’ in het Engels gate is, kunnen we ook hierin de hand van Bil Gates vermoeden.

Maar goed, uw concrete vraag is een andere, een die raakt aan het hart van de massapsychose waarin wij zijn beland. Waar kunnen wij, als op enig moment iets van normaliteit zal zijn teruggekeerd (áls dit gebeurt!) terecht met onze schadeclaims? Het is zeker niet uitgesloten dat die proporties zullen aannemen die in de buurt komen van de Marshall Hulp of, als men liever geen Atlantische associatie wil maken, van de Widergutmachung aan oorlogsgetroffenen.

Nu , het goed nieuws is dat ik hier een eenvoudige maar effectieve oplossing voor heb bedacht. Schadeclaims kunnen vanaf 1 januari per e-mailbericht en handgeschreven brief worden ingediend bij de nieuw op te richten Professor Karel Corona Claims Commissie (PKCCC). Geheel kosteloos, althans slechts tegen een bescheiden vergoeding van gemaakte administratiekosten (die in geen geval hoger zullen zijn dan enkele tientjes).

De PKCCC zal worden beheerd door een goede kennis van mij die al eerder in deze rubriek figureerde, een in Zwitserland gevestigd medicus die zich heeft bekwaamd in dubbele boekhouding en alternatieve geneeskunde. Tijdens een genoeglijke borrel in mijn hoeve waarop wij bespraken wat er aan de hand is in de wereld, heeft hij mij zijn diensten pro bono aangeboden; inmiddels heeft hij reeds enkele bankrekeningen geopend en enkele bedrijven opgericht (toevallig ook op het Caraïbische eiland dat u bezocht!). Ik heb uit eigen middelen reeds een aanzienlijk bedrag overgemaakt om de Commissie wereldwijd een goede startpositie te geven. De adressen van de bv’s worden voorzichtigheidshalve ook voor mij geheimgehouden, gelet op het reële risico dat mijn communicatie wordt gemonitord door inlichtingendiensten.

Jammer genoeg is het alweer enige tijd geleden dat ik iets heb vernomen van mijn Zwitserse kennis, dus veel meer kan ik u er nu nog niet over zeggen. Vreemd genoeg neemt hij ook al enige tijd zijn telefoons niet op, vermoedelijk ook uit veiligheidsoverwegingen. Hoe dan ook, u kunt erop rekenen dat wij de staat het vuur aan de schenen gaan leggen!

 

Professor Karel weet raad (24): Op de bres voor de kleinkunst

Professor Karel dicht de kloof tussen burger en wetenschap. In deze aflevering wordt de koene wetenschapper geraadpleegd door een bekende cabaretier en blijkt  de professor zelf ook wel te porren voor een Oudejaarsconference.  

Tekst en illustratie: Sjoerd de Jong

 

Hoi Karel,

Ja, ik hou het lekker informeel. Kan best, vind je niet? Ik bedoel, ik ben al jaren een BN’er en jij begint er op je ouwe dag ook een beetje te komen. Toch?

Kijk, ik heb een probleempje. Of zeg maar gerust een kwestie. En nou zat ik thuis te eten met een paar vrienden en die zeiden allemaal: vraag het gewoon eens aan die corona-Professor, die vent heeft goeie raad en je weet nooit hoe een koe een Karel vangt. Of was het andersom? Nou ja, maakt niet uit.

Het zit het zo: ik ben dus een bekende cabaretier en ben nu druk bezig met mijn Oudejaarsconference. Maar ja, door die klotecorona zit ik straks met maximaal dertig man in de zaal. Lekker lachen en brullen wordt dat! Kan niet, natuurlijk. Zo hangt er een grafsfeertje – en je hoort alles! Bij elke kuch of elke keer dat er eentje aan een Fishermans Friend zuigt, raak ik mijn tekst kwijt.

Maar ja, het punt is: de burgemeester wil van geen uitzondering weten. Geldt voor de kerk op zondag, dus ook voor het cabaret, zegt ze. Tja. Leuk vrouwtje, maar geen lachebekje, he?

Kom op, Karel, zeg jij het eens: hoe moet dit?

Y.

 

Interessant. Ik heb ook inderdaad een idee, ja. Het is alleen wel belangrijk dat we het gesprek over uw probleem zakelijk houden. Laten we om te beginnen even vaststellen dat ik niet pas op mijn ouwe dag ‘er begin te komen’ of zoiets. Mag ik erop wijzen dat mijn vroegste werk als internationaal correspondent al dateert uit mijn schooltijd: een journalistiek onderzoek dat ik in de pauzes deed naar de chicanes van de deep state in Burkina Fasso. Men moet klein beginnen, maar ik heb daar veel van geleerd. Van dit werkstuk is een, naar ik begrijp vele malen geraadpleegd, exemplaar gedeponeerd in de Nationale Bibliotheek in Ouagadougou. Ik wil maar zeggen, dat is niet gering. U gaat me niet vertellen dat sommige van uw vroegste grappen bewaard zijn gebleven in gedrukte vorm of nog verkrijgbaar zijn op video, laten we eerlijk zijn!

Niettemin, ik besef uiteraard het belang van humor. Niet voor niets bevat elke editie van mijn tijdschrift Totaal Gestoord enkele handgemaakte, treffende spotprenten van (leden van) de financieel-farmaceutische elite, getekend in de klassieke school van de Klare Lijn, waartoe natuurlijk ook mijn denken behoort. Zo komen vorm en inhoud heel fortuinlijk samen. Om dezelfde reden, mijn affiniteit met het komische, heb ik ook altijd het ontbreken betreurd van een apart deel van Norbert Elias’ Über den Prozess der Zivilisation geheel gewijd aan humor in de Europese beschaving sinds de Riddertijd. Huizinga’s Homo Ludens is daarvoor helaas geen substituut, omdat de auteur in mijn ogen door zijn neiging tot romantisch fabuleren over de hoofse omgangsvormen de feiten veronachtzaamt over de perfide rol die de elite toen al speelde. Bovendien is het werk van deze historicus onderdeel geworden van het officiële verhaal over ons verleden, en dat kán eenvoudigweg niet kloppen.

Kortom, het is dat de tijd mij ontbreekt maar anders zou ik zelf een grondige verhandeling schrijven over de bloeiperiode van onze nationale humor, met grootheden als Kan, Sonneveld en natuurlijk Hermans (Toon). Alles als opmaat naar het absolute summum van Hollandse humor, de briljante sketches van het kostelijke kwintet Farce Majeure. Met name de supermoppen van de onvergetelijke Ted de Braak hebben mij menig schuddebuikend uurtje bezorgd! Helaas heeft die Gouden Eeuw van de gulle lach kort geduurd, want met de komst van die overspanen jongeman met dikke brillenglazen, muzikaal begeleid door een langharige volleyballer, begon natuurlijk al het verval.

Ik wil maar zeggen, er is geen enkele reden geringschattend te doen over mijn loopbaan, noch over mijn humoristische antecedenten.

Nu we dat hebben vastgesteld, kan ik u met een gerust hart mijn oplossing voor de zaak aanreiken. Gezien uw onoverkomelijke bedenkingen, van uw dedain voor het geringe aantal aanwezigen in de zaal tot en met uw mysofonie over geknabbel op wat ik aanneem dat een soort pepermunt moet zijn, zit er maar één ding op. Ik zal uw conference moeten overnemen. Ik doe dat met enige tegenzin, want ik heb het zoals gezegd zeer druk met mijn tijdschrift Totaal Gestoord (waarin ik nu overigens overweeg een humoristische rubriek op te nemen, over de avonturen van de leden van het OMT) en ook met de nieuwe Professor Karel Productielijn (waarvan alle artikelen via mijn blad te bestellen zijn). Maar het kan op Oudejaarsavond vanzelfsprekend niet zo zijn dat het volk alleen weer wordt voorgelogen door de premier, of wie weet de koning. Ik zal dus de betreffende avond vrijmaken voor een geestige en tegelijk leerzame voordracht. Bovendien, zo zal er die avond toch nog vuurwerk te zien zijn, hahaha! U ziet: grappen maken is niet zo moeilijk.

Over de tekst hoeft u zich geen zorgen te maken. Ik kan bogen op honderden uren monologen bij mij thuis en in het openbaar, en kan daarnaast putten uit talloze gepubliceerde en ongepubliceerde interviews, waarin ik doorgaans aan een enkele vraag reeds genoeg had voor een verhandeling van anderhalf tot twee uur. Het management van de zaal dient er enkel voor te zorgen dat op het podium een ontkurkte fles Egon Müller Scharzhofberger Riesling aanwezig is, alsmede een exemplaar (paperback volstaat) van het 9/11 Commission Report; Final Report Of The National Commission On Terrorist Attacks Upon The United States. Voor het theatrale effect zou ook een papierversnipperaar kunnen worden geplaatst, die ik tot besluit van de avond kan inschakelen nadat ik de leugens in dit rapport pagina voor pagina zal hebben ontmaskerd.

U begrijpt, dit biedt meer dan genoeg stof voor een leerzame en amusante avond. Een kennis van mij heeft hier al enige ervaring mee opgedaan – naar ik begrijp voor redelijk volle zalen – maar zijn behandeling van de materie, als niet-journalist, is in hoge mate amateuristisch. Men moet de zaak tot in de puntjes beheersen en niet zijn toevlucht hoeven nemen tot tamelijk infantiele kunstgrepen als maquettes en filmpjes. De feiten moeten spreken!

Mocht er tijd over zijn, wat ik niet verwacht, dan kan ik enkele vragen uit het publiek beantwoorden over het Warren Report inzake de Kennedy-moord, de werkelijke achtergrond van het Lockheed-schandaal en de val van Aantjes, de anti-Russische propaganda over het neerstorten van MH17, de ontelbare leugens van het OMT over de zogenaamde pandemie – en natuurlijk over de rol van Bill Gates in al deze kwesties.

Nu ik erover nadenk, die bieden veeleer stof voor vervolgprogramma’s. Hoe ziet uw toerschema voor 2021 er eigenlijk uit?