DOOR ULLI D’OLIVEIRA
Foto: Bob Bronshoff
Er is een storm van kritiek opgestaan over het bezoek van ons koningspaar aan de ziekelijke crimineel Donald Trump op het Witte Huis, compleet met overnachting. Het gaat om diplomatieke wederkerigheid na de inpalmende uitnodiging aan de Amerikaanse president bij de NAVO-top om bij Alexander en Maxima op Huis ten Bosch te logeren. Die was ook al uiterst geschikt om de wenkbrauwen te doen fronsen. Maar ja, om der wille van de smeer likt de kat de kandeleer. De Nato moest bij elkaar gehouden worden in de stad van de vrede en het internationale recht, dat Trump al elke dag volcontinu bij het oud vuil aan het zetten is. De witte huisbully moet gepaaid, anders gaat hij bijten. Met de inzet van het koningspaar als het NATO-glijmiddel begon dus de ellende: Trump stuurde een wederkerigheidsuitnodiging.
Op allerlei manieren probeerde onze kersverse premier Jetten, onder wiens verantwoordelijkheid het koningspaar immers uit logeren wordt gestuurd bij de oorlogsmisdadiger, uiteen te zetten waarom het zo geschikt en nodig is die invitatie te aanvaarden. Het begint er natuurlijk mee dat je zo ’n uitnodiging in het diplomatieke verkeer niet kunt afslaan. Wie uitnodigt kan een tegenuitnodiging niet weigeren. Daarnaast, pour faire bonne mine à mauvais jeu, zijn er argumenten om het tegenbezoek ten nutte te maken, en minder controversieel. Het gaat maar om een handelsmissie, en dat is een vertrouwd verschijnsel, waar we goed in zijn; voor de koning een routineklus. Het bezoek aan het Witte Huis is geen staatsbezoek met alle pomp en statie die daarbij hoort, maar bijna een privé-visite. Het geeft onze premier als chaperon de gelegenheid om een onderonsje met de president van de VS op touw te zetten, en zo voort. En wie lust er nu geen spinaziesoep met coquilles, een tongetje, en als toetje iets met chocola? Ze moeten wel hebben zitten kieskauwen, want het diner duurde tot in de kleine uurtjes. En Willem Alexander maar apaiserende teksten voordragen. En ook Máxima heeft haar best gedaan, met de prachtige oranje jurk van Claes Iversen. Dat alles neemt niet weg dat koning en koningin er in onze publieke opinie slecht van af zijn gekomen. Ze staan voor schut en joker, het was een vernederende excursie om de tsaar met zijn fascinatie voor (absolute) monarchieën gunstig te moeten stemmen voor de handelsmissie.
Maar dat is goed. Dat is namelijk slecht voor de monarchie, en bevordert de republikeinse gedachte. Dat Alexander en Máxima zich moeten laten welgevallen ingezet te worden als marionetten in een dubieus charmeoffensief om de Amerikaanse tsaar te vleien doet hun populariteitscijfers geen goed. Zij zullen het als brave borsten waarschijnlijk zelf ook uiterst ongemakkelijk hebben gevonden, al zijn ze wel wat gewend. Ik kan me niet onttrekken aan de herinnering aan de opening van het Holocaustmuseum, waarbij in hun aanwezigheid President Herzog van de genocidale staat Israël koninklijk werd ontvangen. En pils met Poetin, daar krijg je wel eelt van op je ziel. Hoe dan ook, ze laten zien dat ze weinig in de melk te brokkelen hebben: het is Chefsache, en dan moet je gaan. Kortom, ik juich de beschamende logeerpartij van ons koningspaar van harte toe. Die arme drommels. Leve de republiek!